.jpg)
Wednesday, June 20, 2012
Monday, January 2, 2012
အိပ္မက္
စီးျခားေနတဲ့အိပ္မက္တစ္ခု
ညနက္ႀကီးမွာေရာက္လာတဲ့ တစ္စံုတစ္ရာ အဲဒီတစ္စံုတစ္ရာဟာဘာလဲ အသံလား အေငြ႕လား အထိအေတြ႕လား ဘယ္လိုမွန္းမသိခံစားလိုက္ရတယ္
ဟာ..... ဒါ.... သူမ်ားေတြေျပာတဲ့သူရဲေျခာက္ခံရတယ္ဆိုတာလား
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆံပင္ေတြကမိုးႀကိဳးပစ္သလိုေထာင္လာၿပီး ၾကက္သီးေတြထလာတယ္ ငါေတာ့သြားၿပီထင္တယ္လို႔ထင္ေနခ်ိန္မွာ မီးကခ်က္ခ်င္းဖ်က္ကနဲပြင့္လာတယ္လို႔စိတ္ထဲမွာထင္တာ
ဒါေပမယ့္မီးပြင့္တာမဟုတ္ဘူး မ်က္စိထဲမွာျမင္လိုက္ရတာက လင္းေနတဲ့အသူတရာနက္တဲ့ေခ်ာက္ႀကီးတစ္ခုကိုေတြ႕လိုက္ရတာ
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္ကိုတုိင္က ဘယ္ေနရာေရာက္ေနမွန္းမသိဘူး စိတ္ထဲမွာ မြန္းၾကပ္သလိုခံစားလိုက္ရတယ္ အဲဒီနက္ရိႈင္းတဲ့ေခ်ာက္ႀကီးရဲ႕ အေျခက်ဆံုးေနရာမွာ ၾကယ္တမွ်လက္ေနတဲ့ အရာတစ္ခုကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္ အဲဒါဘာလဲမသိဘူး ငါနဲ႕တျဖည္းျဖည္းနီးလာသလိုခံစားလိုက္ရတယ္ ဘာလဲဆိုတာသိခ်င္တဲ့စိတ္ကပ်င္းျပလာေလ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ပိုပိုနီးလာေလ ျဖစ္လာတယ္
အေရာင္ေတြထြက္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပဲလို႔စိတ္ထဲမွာထင္တယ္
အေရာက္ထြက္တာမွ မ်က္စိစူးေလာက္ေအာင္အေရာက္ထြက္ေနတာ
ဘာလဲဆိုတဲ့ သိခ်င္စိတ္နဲ႕ငါအနားတိုးသြားေတာ့
သူဆီကစူးရဲတဲ့အေရာင္က တျဖည္းျဖည္းငါမ်က္စိကိုၾကည္လင္လာေစတယ္
ဟာ..... လူတစ္ေယာက္ပဲ
တျဖည္းျဖည္းအနားတိုးလိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပဲ
အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕ေက်ာေနာက္မွာ အျဖဴေရာင္အေတာင္ပံ ႏွစ္ခုပါတယ္
သူမက သူ႔အနားတိုးလာတာကိုျမင္ေတာ့ ျမင္ဖူးသလိုအၾကည့္နဲ႕ၾကည့္တယ္
သူမၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ျမင္ဖူးသလိုခံစားလိုက္ရတယ္
ဒီကိုဘယ္လိုေရာက္ေနတာလဲလို႔ေမးလိုက္ေတာ့
သူမကေခါင္းခါျပတယ္
သူမစကားမေျပာတတ္ဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို
လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႕ျပတယ္ ဘာေျပာတာလဲမသိဘူး
သူမစကားမေျပာတတ္ဘူးပဲ
ငါသူ႔နားကိုေရာက္သြားတယ္ေျခေတာက္ေတြကမေရႊ႕ရဘဲ အလိုလိုေရာက္သြားတယ္ သူ႕အနားေရာက္ေလ ငါ့ရဲ႕ရင္ထဲကတစ္ခါမွမခံစားဖူးသလို ခံစားေနရတယ္ ဒါ.....ငါ ရင္ခုန္တယ္ဆိုတာမ်ားလား မိုးႀကိဳးပစ္သလိုဆံပင္ေထာင္ေနတာေတြဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲမသိဘူး
စိတ္ထဲမွာေတာ့ရယ္ခ်င္မိတယ္ သူမကိုေတြ႕တာနဲ႕ ဘယ္လိုမွန္းမသိတဲ့စိတ္ေတြက
အခုေတာ့ဘယ္လိုမွန္းသိလာတယ္
သူမက ႐ုပ္႐ုင္ထဲကမင္းသမီးလိုေတာ့မလွပါဘူး ဒါေပမယ့္ သူ႔မ်က္ႏွာက ေအးခ်မ္းၿပီးခ်စ္စရာေကာင္းတယ္လို႔ိစိတ္ကထင္မိတယ္
ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္လို႔ စိတ္ထဲကထင္မိတယ္ သူမကိုဘယ္သူလည္းဆိုတာ သိခ်င္လာတယ္ ခက္တာက သူစကားမေျပာတတ္ဘူးပဲ သူမကိုကလည္းငါ့ကို ၾကည့္တဲ့ပံုကရင္ႏွီးသလိုခံစားရတယ္ ငါသူ႔အေပၚကိုခံစားေနရတဲ့ခံစားခ်က္လိုပဲ သူခံစားေနရတယ္ထင္တယ္ သူမကအျခားေနရာတစ္ခုကိုၫႊန္ျပတယ္ အဲဒီေနရာကို သြားရေအာင္ဆိုတဲ့အဓိပၸါယ္နဲ႕ၾကည့္ၿပီး ငါ့လက္ကိုဆြဲၿပီးသူမရဲ႕ အေတာင္ပံႏွစ္ခုကို ခတ္လိုက္တယ္
ငါေလထဲမွာ ေပါ့ပါးစြာနဲ႕သူမေခၚရာေနာက္ကို ပါသြားတယ္
သူမရဲ႕အေတာင္ပံခတ္လိုက္တိုင္း ၾကယ္စင္ေတြသူမေနာက္ကိုလိုက္ေနသလိုျမင္ရတယ္
သူမအေၾကာင္းစဥ္းစားေနခ်ိန္မွာပဲ အလြန္သာယာတဲ့ေနရာတစ္ခုကိုေရာက္သြားတယ္
အဲဒီေနရာမွာ မွန္အေခါင္းတစ္ခုကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္ သူမက အဲဒီမွန္အေခါင္းတစ္ခုကို ၫႊန္ျပတယ္ မွန္အေခါင္းထဲကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူမရဲ႕ပံုတူပဲ
သူမကို အံ့ၾသစြာနဲ႕ျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူမ၀မ္းနည္းစြာငိုေနတယ္
သူမငိုေနတာျမင္ရေတာ့ ငါ့ရဲ႕ရင္ထဲမွာစိတ္ထိခိုက္လာတယ္ သူမက ငါ့ကို စိုေနတဲ့မ်က္၀န္းေတြနဲ႕စိုက္ၾကည့္တယ္ သူမနဲ႕ ငါက စီးျခားေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို ငါ့ကိုေျခဟန္လက္ဟန္နဲ႕ျပတယ္ ငါသူမရဲ႕ေျခဟန္လက္ဟန္ေတြကို (ဘာလို႔နားလည္လြယ္တာလဲ)
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕သူမကိုၾကည့္ရတာ ေ၀၀ါးလာတယ္ အျမင္ေတြကေ၀၀ါးလာေလ သူမရဲ႕ငို႐ႈိက္သံက ငါရဲ႕ရင္ကိုပိုပိုစို႔နင့္လာေစတယ္ ငါ့ရဲ႕အျမင္ေတြက ေ၀၀ါးရင္းနဲ႕ပဲ ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး ငါ့ရဲ႕ရင္တစ္ခုလံုးစို႔နင့္ေအာင္ခံစားေနရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါအိမ္မက္မက္ေနတာပါလားဆိုတာကို သိလာတယ္ သူမအနားမွာ ရွိမလားဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ အိပ္ယာေဘးဘီ၀ဲယာကို လိုက္ၾကည့္မိတယ္
သူမငိုေနတာျမင္ရေတာ့ ငါ့ရဲ႕ရင္ထဲမွာစိတ္ထိခိုက္လာတယ္ သူမက ငါ့ကို စိုေနတဲ့မ်က္၀န္းေတြနဲ႕စိုက္ၾကည့္တယ္ သူမနဲ႕ ငါက စီးျခားေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို ငါ့ကိုေျခဟန္လက္ဟန္နဲ႕ျပတယ္ ငါသူမရဲ႕ေျခဟန္လက္ဟန္ေတြကို (ဘာလို႔နားလည္လြယ္တာလဲ)
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕သူမကိုၾကည့္ရတာ ေ၀၀ါးလာတယ္ အျမင္ေတြကေ၀၀ါးလာေလ သူမရဲ႕ငို႐ႈိက္သံက ငါရဲ႕ရင္ကိုပိုပိုစို႔နင့္လာေစတယ္ ငါ့ရဲ႕အျမင္ေတြက ေ၀၀ါးရင္းနဲ႕ပဲ ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူး ငါ့ရဲ႕ရင္တစ္ခုလံုးစို႔နင့္ေအာင္ခံစားေနရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါအိမ္မက္မက္ေနတာပါလားဆိုတာကို သိလာတယ္ သူမအနားမွာ ရွိမလားဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ အိပ္ယာေဘးဘီ၀ဲယာကို လိုက္ၾကည့္မိတယ္ ဘယ္လိုလို႔သူမကရွိလာမွာလဲ အိပ္မက္မက္တာပဲ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႕၀တၱရားရဲ႕ခိုင္းေစခ်က္ေတြကို လုပ္ၿပီး အလုပ္သြားရေတာ့မယ္ အလုပ္နဲ႕ကိုယ့္အိမ္ရဲ႕လမ္းမွာ ငါ့ရဲ႕စို႔နင့္ေနတဲ့ရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြက အခုထိစိုးမိုးေနတုန္းပဲ ေနာက္ေန႔ေနာက္ေန႔ေတြလည္းဒီလိုပဲခံစားရမွာလား ခံစားရေလ အိပ္မက္ထဲကဘာမွန္းမသိတဲ့ေကာင္မေလးက ငါ့ကိုစိုးမိုးေနတယ္ သူမကဘာလို႔စီးျခားတဲ့အဓိပၸါယ္ကိုျပရတာလဲ ငါကေရာသူမရဲ႕အမူအရာေတြကိုဘာလို႔မ်ား နားလည္ေနရတာလည္း အျပင္မွာသူမ်ားအမူအယာနဲ႕ျပခဲ့ရင္ေတာင္ သိပ္နားလည္တာမဟုတ္ဘူး ထူးေတာ့ထူးဆန္းတယ္
Sent at 3:49 AM on Saturday
မွတ္ခ်က္-စည္းျခားေနတဲ့ သူမ်ားကို ရည္ၫႊန္းပါသည္။
ဒီစာကိုဖတ္ၿပီးေ၀ဖန္ေပးပါ။
ငါ့့ဘ၀ကို ေရစုန္ေမွ်ာလိုက္ခ်င္တဲ့တစ္ခ်ိန္က
ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာ ေရစုန္ေမွ်ာလိုက္ရတဲ့ ငါ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို တကယ္ႏွေျမာတယ္.... ကိုယ့္ရဲ႕အသံုးမက်မႈလို႔ပဲ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယူက်ဳံးမရျဖစ္ရတဲ့အခ်ိန္က ..........
ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဘာလုပ္ေနလဲ ကိုယ့္ရဲ႕ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာ လမ္းေၾကာင္းေကာင္းဖို႔ငါႀကိဳးစားရမယ္ေလ....
ငါ့ရဲ႕ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးလွပဖို႔ ပံ့ပိုးထားတဲ့ မိဘေတြကိုမွမေထာက္.... ငါအသံုးမက်ခဲ့တာပဲ.....
ငါေလလႊင့္ေနခဲ့တယ္...ဘာရယ္မဟုတ္တဲ့ေလလႊင့္ျခင္းမ်ုဳိးနဲ႕....ငါ့ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးကို ငါကုန္လြန္ေစခဲ့တယ္..... အဲဒီအခ်ိန္မွာ
ငါဘာလို႔မ်ား အသိမရွိခဲ့တာလဲ.....
အဲဒီအခ်ိန္က ဆံုးမခဲ့တဲ့ ၾသ၀ါဒကို ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လိုနားေထာင္ၿပီး လြယ္လြယ္ေလးနဲ႕ပဲ ေမ့ထားခဲ့တယ္....
ၾသ၀ါဒကို လိုက္နာရမွန္းမသိဘူး...... အခုဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာ ငါျဖစ္ခ်င္တာမျဖစ္ရေတာ့.... ငါ့တစ္ဘ၀လံုးအတြက္....
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေရစုန္ေမွ်ာရၿပီေပါ့.. ငါေတြးခဲ့တဲ့ ငါ့ဘ၀တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းက ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ေနၿပီပဲ... တျဖည္းျဖည္းနဲ႕လမ္းေၾကာင္းက ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီ... ငါနဲ႕အတူျဖတ္သန္းလာတဲ့ တြဲဖက္ေတြကေတာ့ သူတို႔လမ္းေၾကာင္းကို သူတို႔အျမင္ၾကည္လင္စြာနဲ႕ပဲ ေလွ်ာက္လမ္းသြားၾကၿပီ.. ဘာေၾကာင့္ ငါ့အလွည့္မွ ေမွးမွိန္ေနရတာလဲ... ငါ့ဒီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းပဲ ငါေလွ်ာက္ရေတာ့မွာလား..... ငါ့ဆီမွာဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြရွိလိမ့္မယ္လို႔ ငါမထင္ထားခဲ့ဘူး.... ငါတကယ္ပဲ ငါေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့လမ္းကို
ငါမေလွ်ာက္ရေတာ့ဘူးေပါ့..... တကယ္ခံစားရတယ္...... ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရတဲ့ငါ့ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီလိုခံစားမႈမ်ဳိး
ခံစားရမယ္လို႔ မေတြးခဲ့ဘူး....ဒီလိုခံစားရမယ္လို႔လဲ မထင္ခဲ့ဘူး......
ငါ့ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းကဒီေနတင္ဆံုးေနၿပီပဲ... ေရွ႕ဆက္လွမ္းဖို႔ဆိုတာမရွိေတာ့တဲ့လမ္းမွာ ငါ..စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ မေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး... ဒီလိုေလွ်ာက္ေနရတာ ငါ့ရည္မွန္းခ်က္မဟုတ္ဘူး... ငါအမုန္းဆံုးပဲ.. ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးငါအမုန္းဆံုးပဲ...
မိုင္ေတြေနတယ္ဆိုတာလဲ ငါ့ဘ၀မွာမရွိေစရဘူး... ဆက္ေလွ်ာက္လို႔မရ ေမွးမွိန္ေနတဲ့လမ္းေၾကာင္းကို ငါဘယ္ေတာ့မွ
မေလွ်ာက္ဘူး...ေလွ်ာက္လည္းမေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး......
ငါ့ဘ၀ရဲ႕သင္ခန္းစာတစ္ခုလိုေတာ့ ငါမွတ္သားရလိမ့္မယ္.....
အရင္က မျဖစ္ခဲ့တဲ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ငါဆက္ၿပီးမေဆြးခ်င္ေတာ့ဘူး ၾကာရင္ငါ့တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းေပ်ာက္
သြားေတာ့မယ္... မျမင္ရတဲ့လူတစ္ေယာက္လိုေတာ့ ငါမေနႏိုင္ဘူး..... လမ္းတစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာတင္ ငါေရွ႕သြားလို႔မရေတာ့
တာကို ေရွ႔႕သြားလို႔ရေအာင္ ငါဆက္ၿပီးႀကိဳးစားရလိမ့္မယ္....... ထိုင္ေနလို႔ကေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္သလိုေပါ့..... ဒါနဲ႕ပဲ....ငါရည္ရြယ္ခ်က္ေျပာင္းခဲ့တယ္.....
ငါေျပာင္းလိုက္တဲ့ရည္မွန္းခ်က္က ငါ့ကိုအေတြ႔အႀကံဳသစ္ေတြအမ်ားႀကီးရေစတယ္.... ရည္မွန္းခ်က္ေျပာင္းရင္းနဲ႕ပဲ..
ႏိုင္ငံတကာအသံုးျပဳေနတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ခဲ့တယ္.....အဲဒီအလုပ္က ငါ၀ါသနာပါတယ္လို႔မထင္ခဲ့ဘူး..... အလုပ္ထဲမွာစိတ္ႏွစ္ရင္းနဲ႕ပဲ ငါလုပ္တဲ့အလုပ္က ငါကိုယ္တိုင္၀ါသနာပါတဲ့အလုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္.... ကိုယ္ကိုတိုင္ကလည္း ၀ါသနာပါလို႔ပါမွန္းမခဲ့ဘူး..... အခုေတာ့ ငါ... ငါ့ရဲ႕အလုပ္မွာပဲ ေပ်ာ္ေနခဲ့ၿပီ......ငါ့ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းလဲ မေမွးမွိန္ေတာ့ဘူး...
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕လင္းလက္လာတာကို ငါကိုယ္တိုင္မသိခဲ့ဘူး.... အခုေတာ့.... ေရစုန္ေမွ်ာဖို႔လုပ္ထားတဲ့...ငါေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ လင္းလက္လာတာကို ငါေတြ႔ခဲ့ရၿပီ..... ဒီလိုဘ၀မွာပဲ ငါေပ်ာ္ေနခဲ့ၿပီ..... ၀ါသနာပါတဲ့အလုပ္ဆိုေတာ့ ပင္ပန္းသည္ျဖစ္ေစမပင္ပန္းသည္ျဖစ္ေစ.... ငါ့အတြက္ ညည္းညဴတာေတြမရွိပဲ ေရွ႕ဆက္လမ္းကိုေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ .... ခရီးေတာ့မဆံုးေသးဘူးေပါ့..... ဆက္ေလွ်ာက္ေနဆဲေလ..... အျမင္ေတြ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္းနဲ႕ဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္မယ္လို႔ ငါ့ကိုယ္ငါထင္တယ္....
အခုေတာ့ ငါ့ဘ၀ကိုငါ ေရစုန္မေမွ်ာေတာ့ဘူး....... ငါေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ပဲေနထိုင္ေတာ့မယ္......
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေ၀းေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကိုလဲ စိတ္ဓါတ္မက်ေစခ်င္ဘူး..... တစ္လမ္းမရရင္ ေနာက္တစ္လမ္းကို ဆက္ေလွ်ာက္ေစခ်င္တယ္..... အရာရာအားလံုးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ.......
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယူက်ဳံးမရျဖစ္ရတဲ့အခ်ိန္က ..........
ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဘာလုပ္ေနလဲ ကိုယ့္ရဲ႕ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာ လမ္းေၾကာင္းေကာင္းဖို႔ငါႀကိဳးစားရမယ္ေလ....
ငါ့ရဲ႕ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးလွပဖို႔ ပံ့ပိုးထားတဲ့ မိဘေတြကိုမွမေထာက္.... ငါအသံုးမက်ခဲ့တာပဲ.....
ငါေလလႊင့္ေနခဲ့တယ္...ဘာရယ္မဟုတ္တဲ့ေလလႊင့္ျခင္းမ်ုဳိးနဲ႕....ငါ့ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးကို ငါကုန္လြန္ေစခဲ့တယ္..... အဲဒီအခ်ိန္မွာ
ငါဘာလို႔မ်ား အသိမရွိခဲ့တာလဲ.....
အဲဒီအခ်ိန္က ဆံုးမခဲ့တဲ့ ၾသ၀ါဒကို ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လိုနားေထာင္ၿပီး လြယ္လြယ္ေလးနဲ႕ပဲ ေမ့ထားခဲ့တယ္....
ၾသ၀ါဒကို လိုက္နာရမွန္းမသိဘူး...... အခုဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာ ငါျဖစ္ခ်င္တာမျဖစ္ရေတာ့.... ငါ့တစ္ဘ၀လံုးအတြက္....
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေရစုန္ေမွ်ာရၿပီေပါ့.. ငါေတြးခဲ့တဲ့ ငါ့ဘ၀တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းက ေမွးမွိန္ေပ်ာက္ကြယ္ေနၿပီပဲ... တျဖည္းျဖည္းနဲ႕လမ္းေၾကာင္းက ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီ... ငါနဲ႕အတူျဖတ္သန္းလာတဲ့ တြဲဖက္ေတြကေတာ့ သူတို႔လမ္းေၾကာင္းကို သူတို႔အျမင္ၾကည္လင္စြာနဲ႕ပဲ ေလွ်ာက္လမ္းသြားၾကၿပီ.. ဘာေၾကာင့္ ငါ့အလွည့္မွ ေမွးမွိန္ေနရတာလဲ... ငါ့ဒီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းပဲ ငါေလွ်ာက္ရေတာ့မွာလား..... ငါ့ဆီမွာဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြရွိလိမ့္မယ္လို႔ ငါမထင္ထားခဲ့ဘူး.... ငါတကယ္ပဲ ငါေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့လမ္းကို
ငါမေလွ်ာက္ရေတာ့ဘူးေပါ့..... တကယ္ခံစားရတယ္...... ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရတဲ့ငါ့ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီလိုခံစားမႈမ်ဳိး
ခံစားရမယ္လို႔ မေတြးခဲ့ဘူး....ဒီလိုခံစားရမယ္လို႔လဲ မထင္ခဲ့ဘူး......
ငါ့ရဲ႕ လမ္းေၾကာင္းကဒီေနတင္ဆံုးေနၿပီပဲ... ေရွ႕ဆက္လွမ္းဖို႔ဆိုတာမရွိေတာ့တဲ့လမ္းမွာ ငါ..စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ မေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး... ဒီလိုေလွ်ာက္ေနရတာ ငါ့ရည္မွန္းခ်က္မဟုတ္ဘူး... ငါအမုန္းဆံုးပဲ.. ဒီလိုအျဖစ္မ်ဳိးငါအမုန္းဆံုးပဲ...
မိုင္ေတြေနတယ္ဆိုတာလဲ ငါ့ဘ၀မွာမရွိေစရဘူး... ဆက္ေလွ်ာက္လို႔မရ ေမွးမွိန္ေနတဲ့လမ္းေၾကာင္းကို ငါဘယ္ေတာ့မွ
မေလွ်ာက္ဘူး...ေလွ်ာက္လည္းမေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး......
ငါ့ဘ၀ရဲ႕သင္ခန္းစာတစ္ခုလိုေတာ့ ငါမွတ္သားရလိမ့္မယ္.....
အရင္က မျဖစ္ခဲ့တဲ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ငါဆက္ၿပီးမေဆြးခ်င္ေတာ့ဘူး ၾကာရင္ငါ့တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းေပ်ာက္
သြားေတာ့မယ္... မျမင္ရတဲ့လူတစ္ေယာက္လိုေတာ့ ငါမေနႏိုင္ဘူး..... လမ္းတစ္ဆစ္ခ်ဳိးမွာတင္ ငါေရွ႕သြားလို႔မရေတာ့
တာကို ေရွ႔႕သြားလို႔ရေအာင္ ငါဆက္ၿပီးႀကိဳးစားရလိမ့္မယ္....... ထိုင္ေနလို႔ကေတာ့ ဘာမွ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္သလိုေပါ့..... ဒါနဲ႕ပဲ....ငါရည္ရြယ္ခ်က္ေျပာင္းခဲ့တယ္.....
ငါေျပာင္းလိုက္တဲ့ရည္မွန္းခ်က္က ငါ့ကိုအေတြ႔အႀကံဳသစ္ေတြအမ်ားႀကီးရေစတယ္.... ရည္မွန္းခ်က္ေျပာင္းရင္းနဲ႕ပဲ..
ႏိုင္ငံတကာအသံုးျပဳေနတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ခဲ့တယ္.....အဲဒီအလုပ္က ငါ၀ါသနာပါတယ္လို႔မထင္ခဲ့ဘူး..... အလုပ္ထဲမွာစိတ္ႏွစ္ရင္းနဲ႕ပဲ ငါလုပ္တဲ့အလုပ္က ငါကိုယ္တိုင္၀ါသနာပါတဲ့အလုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္.... ကိုယ္ကိုတိုင္ကလည္း ၀ါသနာပါလို႔ပါမွန္းမခဲ့ဘူး..... အခုေတာ့ ငါ... ငါ့ရဲ႕အလုပ္မွာပဲ ေပ်ာ္ေနခဲ့ၿပီ......ငါ့ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းလဲ မေမွးမွိန္ေတာ့ဘူး...
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕လင္းလက္လာတာကို ငါကိုယ္တိုင္မသိခဲ့ဘူး.... အခုေတာ့.... ေရစုန္ေမွ်ာဖို႔လုပ္ထားတဲ့...ငါေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ လင္းလက္လာတာကို ငါေတြ႔ခဲ့ရၿပီ..... ဒီလိုဘ၀မွာပဲ ငါေပ်ာ္ေနခဲ့ၿပီ..... ၀ါသနာပါတဲ့အလုပ္ဆိုေတာ့ ပင္ပန္းသည္ျဖစ္ေစမပင္ပန္းသည္ျဖစ္ေစ.... ငါ့အတြက္ ညည္းညဴတာေတြမရွိပဲ ေရွ႕ဆက္လမ္းကိုေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ .... ခရီးေတာ့မဆံုးေသးဘူးေပါ့..... ဆက္ေလွ်ာက္ေနဆဲေလ..... အျမင္ေတြ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္းနဲ႕ဆက္ေလွ်ာက္ႏိုင္မယ္လို႔ ငါ့ကိုယ္ငါထင္တယ္....
အခုေတာ့ ငါ့ဘ၀ကိုငါ ေရစုန္မေမွ်ာေတာ့ဘူး....... ငါေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႕ပဲေနထိုင္ေတာ့မယ္......
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေ၀းေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးကိုလဲ စိတ္ဓါတ္မက်ေစခ်င္ဘူး..... တစ္လမ္းမရရင္ ေနာက္တစ္လမ္းကို ဆက္ေလွ်ာက္ေစခ်င္တယ္..... အရာရာအားလံုးကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ.......
Subscribe to:
Comments (Atom)